ویژگی‌های افراد سازگار

برای اینکه بتوانیم سازگاری را بهتر بشناسیم، آگاهی از ویژگی‌های افراد در این راستا کمک کننده می‌باشد و از طریق شناخت نشانه‌های خصایص افراد سازگار، مفهوم سازگاری، بهتر آشکار می‌گردد:

ویژگی‌های افراد سازگار (زهرا کار، 1383) عبارت است از:

1- کارآمدی ادراک: افراد سازگار در تفسیر وقایع نسبت به توانایی‌های خود واقع بین هستند. آنان واقعا، ادراک نادرستی از گفتار و کردار دیگران و توانایی خود ندارند. بدین معنی که خود را همیشه بیشتر و یا کمتر از آن چه هستند یا توانایی دارند، ارزیابی نمی‌کنند.

2- عزت نفس: افراد سازگار برای خودشان احترام قائل هستند و خود را با ارزش می‌دانند و بدین دلیل در روابط اجتماعی متکی به خود هستند.

3- مسئولیت‌پذیری: انسان سازگار یا سالم، مسئولیت همه‌ی اعمال، افکار و رفتار خود را می‌پذیرد و عاقلانه به نتایج آن می‌اندیشد.

4- توانایی عقل و مقابله با ناکامی: فرد سازگار باید بتواند برخی از ناکامی‌ها را تحمل کند. زیرا در حقیقت تحمل ناکامی مانند پذیرش اضطراب، نشانه‌ی سازگاری مطلوب در شخص است و شخص می‌داند که تحمل ناکامی را مانند عادت‌ها و نگرش‌ها می‌تواند در عمل بیاموزد و روش‌های کاهش تعارض و ناکامی را می‌داند و به کار می‌گیرد.

5- پذیرش و تحمل اضطراب: شخص سازگار پذیرش و تحمل اضطراب را یاد می‌گیرد و می‌داند چرخه‌ی زندگی همیشه به نحو دلخواه شخص نمی‌گردد و به هر حال ناراحتی‌هایی در زندگی به وجود خواهد آمد، و این‌ها نیز به نوبه خود موجب اضطراب و نگرانی می‌شوند.

6- تلاش در کار: فرد سازگار می‌تواند فعالیت کند و برای کاری که به عهده گرفته است شایستگی لازم را دارد و لزومی نمی‌بیند که شکل خود را مرتب تغییر دهد.

7- در نظر گرفتن اهداف بلند مدت: فرد سازگار برای کاهش تعارض، ارضای انگیزش‌هایش را تا مدتی قبل پیش بینی به تاخیر می‌اندازد.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   آموزش طلاسازی

8- احساس امنیت (اعتماد به دیگران): فرد سازگار از جانب دیگران نسبت به خود احساس خطر و تهدید نمی‌کند. و نسبت به دیگران اعتماد دارد به همین دلیل قادر به ارتباط می‌باشد و میل به روابط اجتماعی در آن‌ها زیاد است. توانایی کنترل رفتار خود: افراد سازگار اطمینان دارند که می‌توانند رفتار خود را کنترل کنند و این احساس توانایی در کنترل خود، انگیزه‌ی فرد در برقراری روابط محبت آمیز با دیگران است.

افراد سازگار واقع بین، انعطاف‌پذیر، موثر، اجتماعی و متناسب‌اند. کوشش‌های آن‌ها در جهت سازگاری و حل مسئله بر مبنای ارزیابی دقیق موقعیت، توانایی‌ها و آثار آن‌ها صورت می‌گیرد، آن‌ها قادر به تغییر رفتار خویش بر طبق انتظارات و توقعات در حال تغییر از واقعیت هستند و هنگام ضرورت قادر به یادگیری پاسخ‌های جدید می باشند و از زندگی لذت می‌برند (نوابی‌نژاد، 1376).

در فرصت‌ها و تجربه‌های متناسب با سن و مرحله‌ی رشد خود با میل شرکت می‌کنند و در هنگام روبرو شدن با مشکلات زندگی با اشتیاق و تلاش به حل و فصل آن‌ها می‌پردازند. در حالت‌های تعارض، نگرانی و ناکامی، قادر به کنترل احساس خود هستند و تصمیمات درستی اتخاذ می‌کنند در طرح‌ها و برنامه‌های خود  بیش از هر چیز از اندیشه و تفکر منطقی خود و دیگران بهره می‌گیرند، به موقعیت‌هایی که موقتاً نامطبوع اما در نهایتا مفید و سازنده هستند پاسخ مثبت می‌دهند، با دیگران مشورت می‌کنند و در دوناکامی عاطفی را تحمل می‌کنند (امیر حسینی، 1382).

آن‌ها در حال زندگی می‌کنند، عواطف خود را می‌پذیرند، شوخ طبیعی خود را پرورش می‌دهند و در آزمون واقعیت سنجی نمره‌ی بالا می‌آورند. الگو‌برداری حالت انتزاعی دارد یعنی تعدادی موقعیت که دارای قاعده یا اصل مشترک‌اند را مشاهده می‌کنند. قاعده یا اصل را استخراج می‌کنند و آن را در موقعیت‌های تازه به کار می‌گیرند (هرگنهان والسون، 2001؛ ترجمه‌ی سیف، 1386).