در باشگاه های خنده چه می گذرد؟

در باشگاه های خنده همه ی اعضا بسته به بزرگی و کوچکی محل، یک دایره یا نیم دایره تشکیل می دهند و رهبر گروه با ایستادن در وسط، فرمان انواع گوناگون خنده و دیگر تمرین ها را صادر می کند. اصل مهم این است که اعضا نباید برای تشکیل دادن دایره مانند سربازخانه ها در یک صف و ردیف بایستند، زیرا در این صورت ممکن است تمام هوش و حواسشان متوجه به هم نخوردن صف باشد.

شکل ایستادن باید شبیه به ازدحام تصادفی با رعایت فاصله ای برابر با اندازه ی دو دست میان فرد کنار دستی باشد، زیرا قرار بر این است که اعضا با نگاه کردن به چهره ی یکدیگر بخندند. اگر فاصله بیش از این باشد، برقراری تماس چشمی با دیگران برای برانگیختن خنده امکان پذیر نخواهد بود. همچنین اعضا نباید حین تمرین در یک جا بایستند، بلکه باید به سوی دیگران حرکت کنند، با آنان تماس چشمی برقرار کنند و بسته به نوع خنده با آنان دست دهند یا کارهای متقابل دیگری انجام دهند.

در شکل دیگر، اعضا می توانند با تشکیل دادن دو گروه رو در روی هم بایستند . این شکل ایستادن بسیار نشاط بخش و برانگیزاننده است و خنده ها را خودجوش تر و عمیق تر می کند.

در جلسه ی خنده درمانی مجموعه ی کاملی از انواع خنده های برانگیزاننده همراه با تمرین های تنفسی و حرکت های کششی انجام می شود. یک جلسه خنده درمانی 20 تا 30 دقیقه ای می تواند شامل مراحل زیر باشد:

دست زدن با آهنگ: باید با دستانی کاملا باز انجام شود. دست زدن تمرینی برای گرم کردن است که نقاط حساس موجود در کف دست را تحریک می کند و احساس شادابی و میزان انرژی را افزایش می دهد.

هوهوـ هاها کردن : به گونه ای هماهنگ و همراه با کفی زدن آهنگین انجام می شود. تمرین هوهوـ هاها کردن بر پایه ی روش های تنفسی یوگا قرار دارد.

تنفس عمیق: همان تنفس آرام و منظم است که همراه با بالا و پایین بردن دست ها انجام می شود و در اعضا احساس آرامش جسمانی و روانی ایجاد می کند.

تکنیک های یوگای خنده: این تکنیک ها ، از حرکت های متنوع یوگا گرفته شده اند که برای سلامتی بسیار مفیدند. از جمله می توان به خنده ی از ته قلب، خنده شیر، خنده با دهان بسته، خنده ی تدریجی و … اشاره کرد.

تکنیک های خنده های نشاط بخش : هدف این تکنیک ها افزایش نشاط و شادابی اعضاست تا آنان بتوانند احساس خودداری و کمرویی را کاهش دهند . احساس شادابی و نشاط کمک می کند خنده های برانگیزاننده به خنده های واقعی تبدیل شوند. برخی از تکنیک های خنده های نشاط بخش عبارتند از : خنده ی یک متری ، خنده ی شیر قهوه ، خنده ی بگو مگو، خنده گفت و گوی تلفنی، خنده ی آش داغ، خنده ی کمرویی ، خنده ی نشاط و …

تکنیک های خنده های ارزشی: این تکنیک ها به گونه ای طراحی شده اند تا به وضعیت هایی که در حین خندیدن ایجاد می کنیم معنایی ویژه ببخشند و ارزش هایشان را در ضمیر ناخودآگاه ما ثبت کنند تا بتوانیم زندگی روزمره خود را به گونه ای مثبت تر سپری کنیم. برای مثال، خنده ی قدردانی ، اهمیت قدردانی از دیگران را در برقراری رابطه ای خوب و پایدار به ما یادآوری می کند. برخی از تکنیک های خنده های ارزشی عبارتند از : خنده ی سلام و احوال پرسی، خنده ی احترام و قدردانی، خنده ی پوزش خواهی و بخشش، خنده ی دست دادن، خنده ی در آغوش گرفتن، خنده ی مرشد و …

در یک جلسه خنده درمانی بیست دقیقه ای آمیزه ای از خنده های برانگیزاننده ، تمرین های تنفسی و حرکت های کششی انجام می شود. هر نوبت خنده ی برانگیزاننده 30 تا 45 ثانیه طول می کشد و پس از نوبت گاهی پس از دو نوبت، برای استراحت دو نفس عمیق کشیده می شود تا از وارد شدن فشار زیاد و خستگی جلوگیری شود. گاهی نیز به جای تمرین های تنفسی، چند نرمش گردن، شانه ها و حرکت های کششی بین هر نوبت خنده انجام می شود. ( مادان کاتاریا، 1390)

هوهوـ هاها کردن

هر جلسه خنده درمانی با هوهو ـ هاها کردن شروع می شود تا مجلس گرم شود. اعضا هماهنگ با هم هوهو هاها می کنند و همزمان، با آهنگ 2ـ 1 ، 3ـ 2ـ 1 دست می زنند ( هوهو …. هاهاها، …. هوهو … هاهاها) . دهان نیمه باز است و صدا از ناف خارج می شود به گونه ای که حرکت های عضله های شکم احساس می شود. هنگام هوهو هاها کردن باید با داشتن لبخندی بر لب به سوی دیگر اعضای گروه حرکت کرد، با آنان رو در رو شد و تماس چشمی برقرار کرد. جنبش و حرکت مناسب و دست زدن با شور و اشتیاق می تواند انرژی سرشاری پدید آورد ( اصل « جنبش و حرکت هیجان می افریند») ( مادان کاتاریا، 1390)

تمرین تنفس عمیق

در نخستین تمرین، اعضا همزمان با گرفتن دمی عمیق از راه بینی، دست هایشان را بالا می برند. دم گرفتن باید هماهنگ با حرکت دست ها انجام گیرد و همه باید تا جای ممکن ریه هایشان را از هوا پر کنند و نفسشان را 4 تا 5 ثانیه در سینه  نگاه دارند. آن گاه همراه با پایین آوردن دست ها، عمل بازدهم به گونه ای آرام و آهسته انجام می شود. عمل بازدهم می تواند به اختیار هر فرد از راه بینی یا از راه دهان با غنچه کردن لب ها و درآوردن صدایی شبیه به آهسته سوت زدن انجام شود. این نوع بازدم، برگرفته از تکنیک تنفس عمیق یوگا ( نوعی از پرانایاما) است که در آن، زمان بازدم کمابیش دو برابر زمان دم طول می کشد.

برخی رهبران، هنگام انجام دادن این تمرین از چند عبارت مثبت و شفابخش استفاده می کنند. برای مثال، هنگام دم ، واژه ی « بخشش» و هنگام بازدم، واژه ی « فراموشی » را بر زبان می رانند. برخی نیز از عبارت « زندگی » هنگام دم و « بیایید زندگی کنیم» هنگام بازدم استفاده می کنند . عده ای نیز شعارهای « مراقبت» و « خدمت» را سر می دهند رهبر گروه این شعارها را با صدای بلند فریاد می زند و اعضا در ذهنشان آن ها را تکرار می کنند. البته این کار اختیاری است نه اجباری. ( مادان کاتاریا، 1390)

 خنده ی از ته قلب

پس از هوهوـ هاها کردن ، نخستین خنده، خنده ی از ته قلب است. پیش از هر تمرین خنده، رهبر گروه فرمان یک ، دو، سه را صادر می کند و اعضا همزمان با هم شروع به خندیدن می کنند. خندیدن همزمان جو مناسبی ایجاد می کند و تأثیر آن نیز بسیار بیشتر از خنده های تک به تک و ناهماهنگ است. در خنده ی از ته قلب، اعضا دست هایشان را از هم باز می کنند و با پرت کردن آن ها به بالا، از قلب می خندند. نباید تمام مدت دست ها را بالا نگاه داشت، بلکه مدتی دست ها را بالا نگاه دارید، سپس پایین بیاورید و دوباره بالا ببرید. در پایان ، رهبر گروه 5 یا 6 بار هوهو ـ هاها می کند. این نشانه ی پایان نوع خاصی از خنده است. پس از آن دو نفس عمیق کشیده می شود. ( مادان کاتاریا، 1390)

 خنده ی سلام و احوال پرسی

با فرمان رهبر گروه، اعضا به هم نزدیک تر می شوند و سپس با حرکت به سوی دیگران با آنان تماس چشمی برقرار می کنند و در حالی که خنده ی متوسطی سر می دهند با انجام دادن برخی حرکت ها به هم سلام می کنند. برای سلام کردن می توان با یکدیگر دست داد و در همان حال به چشمان هم نگاه کرد ( سلام و احوال پرسی غربی) در روش هندی کفی دو دست را روی هم جمع می کنند ( خنده ی سلام هندی ) یا به روش مسلمانان هندی یک دست را به صورت نزدیک می کنند ( خنده ی آداب ) . همچنین می توان به روش ژاپنی ها در برابر طرف مقابل دولا شد و با نگاه کردن به چشمان او، با خنده با او سلام و احوال پرسی کرد.

روش های گوناگون دیگری مطابق با فرهنگ و اوضاع و احوال منطقه برای تمرین خنده ی سلام و احوال پرسی وجود دارد. این تمرین با چند بار دست زدن و هوهو ـ هاها کردن و دو تنفس عمیق دنبال می شود. ( مادان کاتاریا، 1390)

 خنده ی قدردانی

این خنده، از نوع خنده های ارزشی است که طی آن رهبر گروه اهمیت قدردانی از دیگران را به اعضا یادآوری می کند. برای اجرای این نوع خنده، اعضا با جمع کردن نوک انگشت اشاره روی انگشت شست خود یک دایره ی کوچک تشکیل می دهند و در حالی که دستشان را به سمت عقب و جلو حرکت می دهند. با نگاه کردن به چهره ی دیگران، خنده ی آرامی سر می دهند، چنان که گویی از همنوعان خود در گروه قدردانی می کنند . به دنبال آن تمرین هوهو ـ هاها همراه با دست زدن انجام می شود. ( مادان کاتاریا، 1390)

 خنده ی یک متری

در این نوع خنده که بسیار نشاط بخش است، ادای اندازه گیری با یک متر درآورده می شود. برای انجام دادن آن، یک دستمان را بالای دست دیگری که به پهلو امتداد داده ایم قرار می دهیم و شانه هایمان را می کشیم ( مانند حرکت کشیدن شانه هنگام تیراندازی با کمان) . سپس در سه حرکت و همراه با درآوردن صدای آآای … آآای … آآای… دستمان را از روی دست دیگر می کشیم و آن گاه با امتداد دادن هر دو دست به طرفین و خم کردن گردن به عقب، از خنده می ترکیم ( اندازه گیری خیالی نخست از سمت چپ و سپس از سمت راست انجام می گیرد) . این حرکت چند بار تکرار می شود. بسیاری از مردم از درآوردن صدای آ… آآ…آآآ به شیوه ای منقطع انجام می شود لذت زیادی می برند. ( مادان کاتاریا، 1390)

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   انگیزش و مدل مراحل تغییررفتاراعتیادی

خنده ی شیرقهوه

این نوع خنده ، شکل جدید خنده ی یک متری است. از شرکت کنندگان در جلسه خواسته می شود دو لیوان خیالی پر از شیر قهوه را در دستشان نگاه دارند و با فرمان رهبر گروه ، با درآوردن صدای آآآ.. محتویات لیوان اول را در لیوان دوم خالی کنند. پس از آن اعضا در حالی که ادای سر کشیدن لیوان را در می آورند، شروع به خندیدن می کنند. این حرکت چند بار دیگر تکرار می شود. ( مادان کاتاریا، 1390)

 خنده ی شیر

این نوع خنده ی ویژه ، از حرکت یوگا موسوم به وضعیت شیر ، گرفته شده است. در این وضعیت ، دهان تا حد ممکن باز و زبان کاملا بیرون آورده می شود، چشم ها کاملا از حدقه بیرون می زند، انگشتان دست ها مانند پنچه های شیر از هم باز می شود و پس از غریدن همچون یک شیر، خنده از ته دل سر داده می شود.

خنده ی شیر، ورزش خوبی برای عضله های چهره زبان و گلوست این نوع خنده خودداری و کمرویی را از بین می برد و برای تقویت عضله های گلو بسیار مفید است. همچنین گردش خون در غددی تیروئید را تسهیل می کند.

 خنده ی بی صدا

در این نوع خنده، اعضا دهانشان را کاملا باز می کنند، به چهره ی هم خیره می شوند، شکلک های مختلف در می آورند، کف دستشان را به یکدیگر نشان می دهند و همراه با تکام دادن سر و گاهی دست ها ، بدون هیچ صدایی می خندند. خنده ی بی صدا باید همچون خنده های طبیعی با حرکت سریع عضله های شکم انجام شود نه با درآوردن یک صدای هیس طولانی و ساختگی. ( مادان کاتاریا، 1390)

 خنده ی زمزمه گونه با دهانی بسته

در این نوع خنده دهان بسته است و اعضا می کوشند با درآوردن صدایی زمزمه گونه که ارتعاش آن در جمجمه ی سر احساس می شود بخندند. در حین اجرای این نوع خنده می توانید برای تحریک یکدیگر با نگاه کردن به چهره ی هم اداهای مختلف درآورید، با یکدیگر دست دهید یا حالت های بامزه ی دیگری به خود گیرد. برخی به این نوع خنده، خنده ی کبوتر نیز می گویند. ( مادان کاتاریا، 1390)

خنده ی نشاط

این نوع خنده بسیار جالب است، زیرا با نشاط زیادی همراه است. تمام اعضا چند متر عقب تر می روند تا دایره بزرگ تر شود؛ سپس با فرمان رهبر گروه، با درآوردن صدای طولانی آآـ آآ… … در حالی که دست هایشان را بالا نگاه داشته اند به جلو حرکت می کنند و وقتی به مرکز دایره می رسند دست هایشان را در هوا تکام می دهند و از خنده می ترکند. پس از پایان خنده به جای اول خود باز می گردند و در بار دوم با درآوردن صدای اُـ اُ … از خنده می ترکند. به همین ترتیب در بار سوم و چهارم با درآوردن صدای ای ـ ای ای .. و او ـ اواو … به تمرین این خنده می پردازند. بسیار دیده شده که مردم با تمرین این خنده مثل بچه ها رفتار می کنند و از شادی در پوست خود نمی گنجند. ( مادان کاتاریا، 1390)

 خنده ی گفت و گوی تلفنی

این خنده که به خنده ی تلفن همراه نیز معروف است، بسیار جالب و نشاط بخش است. اعضا ، یک گوشی تلفن خیالی را دم گوششان نگاه می دارند و با درآوردن اداهای گوناگون، در میان دیگران قدم می زنند، با هم رو در رو می شوند و می خندند، چنان که گویی از گفت و گوی تلفنی لذت می برند.

خنده ی گفت و گوی تلفنی را در دو گروه نیز می توان انجام داد. دو گروه مقابل هم قرار می گیرند و با فرمان رهبر گروه، گوشی به دست و در حال خندیدن به طرف گروه مقابل حرکت می کنند. در صورت لزوم، دو گروه می توانند دوبار از میان هم عبور کنند و به جای خود باز گردند. هنگام عبور، اعضا باید به چهره ی یکدیگر نگاه کنندو بخندند. ( مادان کاتاریا، 1390)

خنده ی بگو مگو

این نوع خنده، نوعی خنده ی رقابتی بین دو گروه است. اعضا به دو گروه تقسیم می شوند، با فاصله ای کوتاه در برابر هم می ایستند و با نگاه کردن به چهره ی هم در حالی که انگشت اشاره ی شست شان را به سمت گروه مقال نشانه گرفته اند، شروع به خندیدن می کنند. معمولا خانم ها در یک گروه و آقایان در گروه دیگر قرار می گیرند. این نوع خنده نیز بسیار لذت بخش و هیجان انگیز است. ( مادان کاتاریا، 1390)

 

 

 

خنده ی پوزش خواهی و بخشش

بلافاصله پس از خنده ی بگو مگو، نوبت به خنده ی بخشش می رسد. پیامی که پشت این خنده نهفته آن است که وقتی با کسی دعوا و مرافعه می کنی باید از او پوزش بخواهی و طلب بخشش کنی. برای اجرای این خنده، اعضا نرمه ی هر دو گوششان را با دست می گیرند، روی زانوان خم می شوند و می خندند. ( مادان کاتاریا، 1390)

خنده ی تدریجی

این خنده در پایان جلسه انجام می شود. از اعضا خواسته می شود به رهبر گروه نزدیک تر شوند و همراه با او به تدریج بخندند. رهبر گروه لبخندی بر لب جاری می سازد و به تدریج لبخند را به نیشخند تبدیل می کند. کمک کم شدت خنده بیشتر و بیشتر می شود تا این که همه از خنده می ترکند. این کار یک دقیقه ادامه می یابد. این نوع خنده بسیار نشاط بخش و مسری است. ( مادان کاتاریا، 1390)

مدل جدید 15 گامی جلسه ی خنده درمانی

مدت زمان : حداکثر 20 تا 25 دقیقه. هر نوبت خنده باید 30 تا 40 ثانیه طول بکشد و به دنبال آن تمرین هوهو هاها کردن را همراه با دست زدن انجام دهید. پس از هر نوبت خنده دو نفس عمیق بکشید.

گام 1 : دست زدن با آهنگ 2ـ 1 … 3 ـ 2ـ 1 همراه با گفتن هوـ هو .. ها ـ ها ـ ها.

گام دوم: تنفس عمیق به شیوه ی دم گرفتن از راه بینی و بازدم طولانی از راه دهان. ( 5 بار)

گام 3 : نرمش و حرکت های کشش گردن و شانه ها ( هر کدام 5 بار)

گام 4: خنده از ته قلب

گام 5 : خنده  ی سلام و احوال پرسی ( روش غربی)

گام 6 : خنده قدردانی

گام 7: خنده یک متری

خنده شیوه قهوه ( جانشین خنده ی یک متری ) ( 4 بار)

گام 8: خنده ی بی صدا

گام 9 : خنده ی زمزمه  گونه با دهان بسته

گام 10 : خنده نشاط

گام 11 : خنده شیر

گام 12: خنده گفت و گوی تلفنی

گام 13 الف ) خنده بگو مگو

گام 13: ب) خنده ی پوزش خواهی و بخشش

گام 14 : خنده تدریجی

گام 15 : خنده دل به دل ( خنده ی صمیمیت )

پایان جلسه : سردادن شعار باشگاه خنده:

« من شادترین انسان روی زمین هستم » ب ع ع ل ل ه .

« من سالم ترین انسان روی زمین هستم» ب ع ع ل ل ه.

« من عضو باشگاه خنده هستم » ب ع ع ل ل ه.

نکته ی مهم : در پایان هر جلسه اعضا باید مدت یک دقیقه با بستن چشم ها و بلند کردن دست ها به سوی آسمان برای برپایی صلح و آرامش در جهان دعا کنند. ( مادان کاتاریا، 1390)

خنده ی دل به دل ( خنده ی صمیمیت)

این خنده را باید  پس از همه انجام داد. اعضا کمی نزدیک تر می آیند، دستان یکدیگر را در دست می گیرند و با نگاهی مهربان به چشمان هم ، می خندند. اگر دوست داشته باشند می توانند هنگام خندیدن دست هم را بفشارند یا همدیگر را در آغوزش بگیرند. این خنده به خنده ی صمیمیت نیز موسوم است. در جوامع بسته، خانم ها و آقایان این تمرین را جداگانه انجام می دهند. ( مادان کاتاریا، 1390)

 پایان جلسه

در پایان جلسه، سه شعار با صدای بلند سر داده می شود. رهبر گروه فریاد می زند « من شادترین انسان روی زمین هستم» ، آن گاه همه دست ها را بالا می برند و در پاسخ فریاد می زنند ب ع ع ل ل ه .

« من سالم ترین انسان روی زمین هستم » ب ع ع ل ل ه.

« من عضو باشگاه خنده هستم » ب ع ع ل ل ه .

پس از سردادن این شعارها همه دست هایشان را رو به آسمان بلند می کنند، چشمانشان را می بندند و برای برقراری صلح و ارامش در جهان سی ثانیه تا یک دقیقه در دلشان دعا می خوانند. ( مادان کاتاریا، 1390)

Namaste

Aadaab